سریال «روزحسرت» سیروس مقدم به قوت كار قبلی‌اش یعنی سریال «اغماء» نیست . سریال «مثل هیچ‌كس» از قصه‌ای كهنه برخوردار است كه به دهه‌ی ۶۰ تعلق دارد. این موضوع كمی دیرساخته شده است و برای مردم زمانه امروز ما نیست.

سریال «بزنگاه» رضا عطاران، در مقایسه با سریال‌های قبلی این كارگردان ضعیف‌تر است. قصه‌ی «مامور بدرقه» هم كمی مشكل دارد و مناسب ساخته‌شدن در قالب بیش از ۲۰ قسمت نبوده است.

مدیران سیما برای انتخاب طرح‌های بكر وسواس بسیار دارند و برایشان فرقی نمی‌كند این طرح بكر توسط چه كسی نوشته شده باشد. درحال حاضر متنی مناسب ماه رمضان بسیار كم داریم و تعداد نویسندگان حرفه‌یی كه متن مناسب ماه رمضان ارائه دهند، انگشت‌شمار است. به‌همین دلیل است كه شبكه‌ها از همان افراد تكراری استفاده می‌كنند.

به راستي در کدام يک از خانواده‌هاي کشورمان، جنازه متوفي را به داخل اتاق‌هاي خانه ‏برده و پاي جنازه چرندياتي به عنوان نوحه و مصيبت بر آن مرده مي‌خوانند؟ در کدام ‏خانواده ايراني، زن عزادار به تنهايي در ميان مجلس مردان جيغ و شيون کرده و خودش ‏را به اين سو و آن سو پرت مي‌کند؟ در کدام مجلسي، مداح دايم طلب آب مي‌کند، يا در ‏کدام مراسم ختمي شاگردان مغازه داماد خانواده با دست بر سر کوبيده يا به جاي گريه ‏صداي انکر الاصوات از خودشان درمي‌آورند؟ آيا بيشتر از اين مي‌توان اشاره‌هاي ‏آشكار و مستقيمي به هدف توهين و تمسخر بر جامعه مذهبي و هيات‌هاي آن روا ‏داشت؟ چرا متوليان رسانه ملي و دستگاه‌هاي متعدد نظارتي در آن مانند پخش شبکه ‏سوم و شوراي معارف سيما در برابر اين روش توهين آميز و گستاخانه که بعضي از ‏آنها حکم بدعت گذاشتن را دارد، سکوت مي‌کنند؟!

سريال نيم بند و کم اثر بزنگاه نه تنها نتوانسته مدخلي مناسب براي اوقات فراغت ‏سالم مردم در شب‌هاي ماه مبارک رمضان باشد، بلکه در وضعي بسيار نامناسب به ‏محصولي توهين‌آميز به طبقه سنتي، اخلاقگرا و مذهبي جامعه تبديل شده،

از طرفي، وقتي متولي رسانه ملي که بر روند داستان سريال‌هاي پر بيننده‌اي مانند ‏ساعت شني، يک مشت پر عقاب، شهريار و . . . نظارت دقيق داشته و حتي پايان برخي ‏سريال‌ها با نظر ايشان تنظيم مي‌شود، چرا در اين مورد بي تفاوت بوده و حتي يک ‏بخش از اين محصول بسيار ضعيف و پر حاشيه را نديده است؟!‏

به خلاف وعده معاونت سيما، به نظر مي‌رسد محصولات سال گذشته به مراتب قوي‌تر ‏بوده و آنچه مسلم است، ديدگاه «بزن در رو» به شدت بر محصولات امسال رسانه ملي در ‏ماه مبارک رمضان سايه افکنده و بدون هيچ اغراق هر چهار سريال شبکه‌هاي سراسري ‏مشکلات زيادي در محتوا، داستان، بازيگري و موضوع خود دارند

اينكه سريالهاي امسال ماه مبارك رمضان از سريالهاي سالهاي قبل ضعيف تر است مورد تاييد است. ولي اين را در نظر داشته باشيد در سريالهاي طنز با چه يا چه كسي ميشود شوخي كرد؟ اگر با فرد معتاد شوخي بشود، بد آموزي دارد . با نيروي انتظامي شوخي كرد اين قشر اعتراض دارند. با دكتر ، مهندس، نانوا، آرايشگر، نوحه خوان ، خانم ها با پوشش هاي مختلف ،‌داماد، عروس و ... آخر سريال طنز را چگونه ميتوان ساخت كه به كسي بر نخورد؟ اينكه طنزهاي سريالهاي امسال آبكي است درست ولي آيا ميتوان با مجلس شادي و عروسي شوخي كرد و با مجلس عزا نه اين مشكلي است كه در فرهنگ ما نهفته است و ما بايد ظرفيت هاي خودمان را افزايش دهيم.

اهانت های پنهان و آشکار به مظاهر و نمادها و شعائر مذهبی ، ایجاد فرهنگ لمپنیسم نوین، قراردادن معتاد بعنوان نقش اول برای نخستین بار، معرفی چهره افراد سنتی و مذهبی به صور مختلف به عنوان عقب افتادگان ذهنی یا همانگونه که اشاره فرمودید سیاه کردن پشت لب، به هر روی برازنده ترین عبارت را خود شما مرقوم فرموده اید که محصولات صدا وسیما بزن در رو شده است و باید نتیجه گرفت که اثرات وضعی و فرآیندهای یک پدیده بزن در رو هرگز دارای پایداری نیست و اثرات آن هم بزن در رویی خواهد بود.
▪ نویسنده احتمالا یا معنی طنز را نمی دانند یا اینکه نمی خواهند قبول کنند که تمام مطالب به طنز کشیده شده در سریال بزنگاه در جامعه ما به عینه دیده میشود. شما به غیر از آقای عطاران کارگردانی را سراغ دارید که اینگونه در بطن طبقه متوسط جامعه اقدام به ساخت سریال کرده وبدون رنگ و ریاهایی که بقیه در کارهایشان اعمال می کنند واقعیت های جامعه مارا به تصویر بکشد.بیایید سرمان را از زیر برف بیرون بیاوریم و واقعیت ها را ببینیم. تا زمانی که جوان ایرانی زشتی این اعمال را با چشم خودش نبیند نمی توان انتظار داشت که راه درست را پی بگیرد.

تمامی این گفته ها  و نوشته ها مطالب مختلفی است که وقتی  سریالهای ماه رمضان را سرچ می کنی بر روی صفحه ظاهر می شود.......

سريال هايي که از تلويزيون پخش مي شوند، به ويژه در دو مقطع زماني پربيننده هستند؛ يکي تعطيلات عيد و ديگري ايام ماه رمضان. اينکه چرا در اين دو برهه زماني خاص به اين سريال ها اقبال بيشتري مي شود، ربط مستقيمي به اوقات فراغت مخاطبان برنامه هاي تلويزيون و نحوه گذراندن آن در فرهنگ ما دارد. در تعطيلات طولاني سال نو، هم به طور طبيعي تعداد تماشاگران برنامه هاي تلويزيون افزايش مي يابد و هم اينکه مدت زماني که تماشاگران مي توانند به تماشاي تلويزيون بگذرانند بيشتر مي شود. به طريق اولي، در ماه رمضان مخاطبان بالقوه سريال هاي عامه پسند بيشتر مي شوند زيرا جدول زمان پخش برنامه ها تعمداً به گونه يي تنظيم مي شود که اين سريال ها بعد از افطار يا در محدوده زماني موسوم به «ساعات پربيننده» (ساعت 30/7 الي 30/11 شب) نمايش داده شوند. زمان پخش اين سريال ها به ويژه هنگامي اهميت مي يابد که وقت افطار، مانند امسال، تقريباً با آغاز «ساعات پربيننده» مقارن شده باشد. يکي از بحث هايي که تقريباً هر سال در اين دو مقطع زماني (عيد و ماه رمضان) درباره سريال هاي پربيننده تلويزيون مطرح مي شود، «ابتذال» يا «بدآموزي» آنهاست

اين مجموعه تلويزيوني (بزنگاه) به نحوي پارادوکس مانند هم مورد انتقاد برخي از مسوولان تلويزيون قرار گرفته و هم توسط اشخاص و نهادهايي خارج از اين تشکيلات مصداق عيني ابتذال و بدآموزي شناخته شده است. شالوده بحث کساني که اين سريال را نامناسب محسوب مي کنند، به طور خلاصه از اين قرار است که تلويزيون نبايد شيوه هايي از تعامل يا طرز بيان را که از الگوهاي رفتار پسنديده و احترام آميز يا گفتار مودبانه فاصله مي گيرند، در معرض ديد طيف گسترده يي از تماشاگران قرار دهد زيرا اين الگوها به ويژه توسط جوانان به سرعت اتخاذ و بازتوليد مي شوند. به بيان ديگر، تلويزيون با پخش چنين سريال هايي ناخواسته مروج فرهنگ ناپسنديده يا مبتذل مي شود و اين آشکارا با اهداف اخلاق مدارانه اين دستگاه در تناقض قرار دارد.

اطلاق عنوان «بي محتوا» يا زدن برچسب «ابتذال» به اين قبيل توليدات تلويزيوني، حکايت از رويکردي منسوخ دارد

بزنگاه» با موقعيتي ساده آغاز مي شود. در نخستين اپيزود اين سريال، احمد پرور (بزرگ خاندان) مرده است و اعضاي خانواده خود را براي مراسم تدفين و ترحيم او آماده مي کنند. خانواده پرور دو فرزند پسر و يک فرزند دختر دارد. صابر پرور، پسر ارشد خانواده، خود در سنين پنجاه سالگي به بالاست و همسرش پيش تر مرده است. او اکنون با دو دخترش (فريده و فرزانه) که هر دو دم بخت هستند، در خانه پدري زندگي مي کند. بهجت پرور (خواهر صابر) که ميانسال است، همراه با شوهرش توفيق براي کمک به منزل پدر آماده است. کسي که هنگام انتقال جنازه پدر ديرتر از همه از راه مي رسد، آخرين فرزند خانواده يعني نادر پرور است. نادر همراه دختر کوچکش (درسا) آمده اما مريم (همسرش) همراه او نيست زيرا اعتياد نادر به مواد مخدر باعث شده است همسرش او را ترک کند. موضوعي که بلافاصله پس از دفن جنازه به مساله اصلي فرزندان و داماد احمد پرور تبديل مي شود، تقسيم ميراث او و سهم هر يک از ورثه است. توفيق که در پي تصاحب بخشي از خانه پدرزنش است، پياپي به همسرش تذکر مي دهد که سهم دختر و داماد خانواده از ارث بايد محفوظ بماند. از سوي ديگر، صابر به دنبال تصاحب مغازه نانوايي پدر مرحومش است. در اين ميان، نادر هم که از خانه خود رانده شده، خواهان تصاحب بخشي از خانه پدري و داشتن سهمي در نانوايي است. اين وضعيت وقتي پيچيده مي شود که بازماندگان درمي يابند از ارثيه يک ميليارد توماني که آنها گمان مي کردند به جيب خواهند زد، خبري نيست و متوفي پول ناچيزي در حساب بانکي خود باقي گذاشته و ضمناً خانه يي را که داماد و فرزندانش به آن طمع ورزيده اند، مدتي قبل از مرگش فروخته بوده است. از اين پس، اپيزودهاي سريال «بزنگاه» بر محور تلاش هاي مضحک بازماندگان احمد پرور براي يافتن و تصاحب دارايي هاي او مي چرخد. لزوماً ماهيتي عامه پسند ندارد و اصولاً نمي توان در يک تقسيم بندي کلي و جهان شمول برخي رويدادها در داستان ها را ذاتاً نخبه پسند يا ماهيتاً عامه پسند اعلام کرد. آنچه باعث تعلق يک متن به يا «فرهنگ عامه» مي شود، سوژه يا حتي شخصيت هاي متن نيست؛ بلکه نحوه شخصيت پردازي يا نحوه مضمون سازي از يک سوژه يا کارکرد آن در يک متن معين است که مي تواند آن متن را به ذائقه زيبايي شناختي نخبگان نزديک کند يا در زمره توليدات فرهنگي قرار دهد که بيشتر توسط عوام مصرف مي شوند. بر اين اساس،بزنگاه نه به صرف رويدادهايي که برشمرديم، بلکه به سبب سازوکارهايي که در آن مي توان تشخيص داد، مصداقي از نوع سريال هايي است که عامه پسند تلقي مي شوند.

ادامه دارد....

این روزها سریال هایی در تلویزیون پایان یافته و یا در حال پخش است که سوالاتی را در ذهن مخاطب بوجود آورده...

 بعد از مدت‌ها پخش‌نشدن سریال‌های طنز از تلویزیون؛ در ایام تابستان مدتی بود كه طنز«سه در چهار» از شبكه اول سیما سه روز در هفته پخش می شد. این سریال به كارگردانی مجید صالحی و تهیه‌كنندگی حسن روستا، داستان دو خانواده بود كه در زندگی خود دچار مشكلات اقتصادی و اجتماعی شده بودند.

عدم تجربه كارگردان كاملا در ایفای نقش‌ها قابل مشاهده شد. كارگردان نتوانسته بود بازیگران را به درستی هدایت كند. همچنین محتوای آن به علت پرداختن به مسایلی كه عموم مردم با آن‌ها سروكار دارند، سبب جذب عموم مردم شد.

این سریال مانند مجموعه چهارخانه به كارگردانی سروش صحت، برگرفته از آثار عطاران بود و از سبك و سیاق این كارگردان وام گرفته است.

در نیمه دوم سریال به یک دفعه یکی از بازیگران یعنی رحمان تا پایان سریال به یک دفعه غیب شد و این سوال را در ذهن مخاطب بوجود آورد که رحمان چه شد؟

طبق شنیده ها و گفته ها بازیگر نقش رحمان طلب دستمزد عقب افتاده خود را از تهیه کننده داشته و این خواسته باعث حذف رحمان از سریال شد!(تنها در قسمت آخردر 2 سکانس ظاهر شد.)

و با این تفاسیر و مسائل بود که هفته گذشته پخش سریال به پایان رسد...

یکی دیگر از سریال ها که بینندگان را ساعت 23 به شبکه 3 دعوت می کند ترانه مادری است.شما هم اگر بیننده این سریال باشید ،حتما دیده اید که قبل از پخش ترانه مادری تصویر وصدای آشنایی که تا کنون مخاطبان آن را به عنوان آرم پخش اخبار می شناختند،دیده می شود و بعد با اعلام ساعت 23 پخش سریال آغاز می شود.

شاید گروهی این را جز، نوآوری قلمداد کنند اما این کار اشتباه است و ذهن مخاطب را مخدوش می کند.

شاید بهتر باشد معاونت سیاسی تلویزیون که بر اخبار صدا وسیما نظارت دارد و آنها را مدیریت می کند از ساختار و هویت اخبار خود محافظت کند...چون استفاده از آرم های مشخص بخش اخبار در پخش سریال در تعاریف رسانه قابل پذیرش نیست.

ما ز یاران چشم یاری داشتیم.

..تمام مي شوم شبي!!!

سلام،

این روزها همه چیز حال و هوای دیگه ای گرفته گرمای طاقت فرسای هوا که یاد اون شعر سهراب می افتم هوا ناجوانمردانه ...قطعی های پی در پی برق ،آب شدن یخ بعضی ها و آب شدن بستنی هایی که شاید بتوانند تا حدی عطش مردم رو برطرف کنه ولی آیا می تواند؟؟

این حال و این هوا به برنامه های تلویزیون هم رسیده...

برنامه های چالشی وانتقادی بسیاری که تعدادشان تا چند هفته قبل به انگشتان دست می رسید؛اما تعدادی از آنها به گفته ی خود مجریان به علت مصرف برق زیاد در این کمبود برق ادامه آنها جایز نیست.چه برنامه های به فکری!!

عبور شيشه‌اي( با اجراي رضا رشيدپور و فروختن سيب و انداختن ليموشيرين توي تنگ ماهي)،شب شیشه ای،مثلث شيشه‌اي (موضوعات حساسيت‌برانگيز روز)، چراغ خاموش، ، مردم ايران سلام ،روز از نو  ، کوله پشتی و نگاه يك...

 ((خبرگزاري فارس، نزديک به دولت در اينباره نوشت: برنامه "مثلث شيشه‌اي" كه هر ‏شب ساعت 22 به صورت زنده روي آنتن شبكه تهران مي‌رفت، ميزبان چهره‌هاي مختلفي در عرصه‌هاي گوناگون ‏فرهنگي، سياسي، ورزشي، پزشكي و... بود و يكي از برنامه هاي چالشي و گفت‌وگو محور شبكه تهران محسوب مي‌شد. ))

مثلث شیشه ای که قرار بود 90 شب میهمان خانه های به قول محمد صالح علا عزیز یکان یکان بیندگان جان...باشد در سی و پنجمین قسمت خود از صفحه ی این جعبه ی جادویی پاک شد، برنامه تلويزيوني "مثلث شيشه اي" در شبکه تهران ميزبان ميهمانان عرصه هاي مختلف براي ‏‏"گفتگويي بي پرده" بود و بعد از حضور چند ميهمان منتقد دولت و همچنين به چالش کشيدن عملکرد برخي از اعضاي ‏کابينه، ابتدا با توقيفي موقت در ميانه خرداد رو به رو شد و پس از آن، به دلايل نامعلومي  پخش آن متوقف شد

برنامه مردم ایران سلام  با 500  برنامه، نزديك 1000 ميهمان داشت .این برنامه هم با وجود چالشی بودن توانست عمر بیشتری نسبت به برنامه های دیگه داشته ودر پایان نیز مجری برنامه محمد رضا شهیدی فر ،با ذکر اینکه بچه های گروه خسته شده اند وباید برای مدتی استراحت کنند  مردم ایران سلام را به پایان رساند

پخش برنامه صبحگاهی "روز از نو" در قالبی ترکیبی و گفتگومحورجایگزین مردم ایران سلام شد . این برنامه نگاهی اجتماعی سیاسی دارد و به موضوع‌های مختلف می‌پردازد.

ولی نام " مردم ایران سلام" با سلام شروع می شد به تمام مردم ایران که درون خود امید و هیجان صبحگاهی را نهفته داشت و به بیننده انرژی می داد. مردم ایران سلام برنامه ای خوب , مفید و آموزنده بود . بسیار متفاوت عمل کرد . دیگر برنامه های زنده خیلی کلیشه ای عمل می کنند ولی این برنامه با اجرای بسیار خوب آقای شهیدی فر بسیار عالی و خسته گی ناپذیر بود.

برنامه مردم ایران سلام با ساختاری متفاوت دارای بار علمی فرهنگی و هنری فراوان بود که اجرای مناسب مجری آن در اداره خوب برنامه از نکات قابل تامل آن بود .جای خالی چنین برنامه هایی تا مدتها در خاطر دوستداران آنها باقی می ماند...

بخش هاي مختلف و متنوع ، نوآوري هاي توليدي ، تصويري و حضور یک تيم كاملاً حرفه اي در مجموع توانسته برنامه اي موفق و پرمخاطب را به وجود آورد

این گفته های من نیست یک بینده همیشگی این برنامه حرفهایش را زد...

کوله پشتی با اجرای فرزادحسنی بعد از اون برنامه چالشی و زیر سوال بردن نیروی انتظامی و طرح امنیت اجتماعی،دیگر از حضورش خبری  نشد و شایعاتی شد که او ممنوع التصویر شده...

یادش بخیر با همین برنامه بود که چه روز هایی را می گذراندم،فهمیدم شب آرزوها چه شبی هست،اما امسال  نه از کوله پشتی خبری بود و نه از شب آرزوها و نه از...

برنامه های بسیاری ساخته شد و می شود ؛ولی سوال های  بی پاسخی  بسیاری  باقی می ماند که اینکه صدا و سیما با چه اهدافی به ساخت این برنامه ها می پردازد؟چرا دولت با این برنامه های از این دست برخورد می کند در حالی که اینها می توانند در پیشرفت کشور تأثیر گذار باشند؟و....

هیچ کس دستِ مرا وا کرد؟.. نه        فکر دست تنگ ما را کرد؟.. نه

هیچ کس از حال ما پرسید؟.. نه        هیچ کس اندوه ما را دید؟..نه

هیچ کس اشکی برای ما نریخت       هر که با ما بود از ما می گریخت...

روحش شاد...

«روزی روزگاری آمریكا» محصول سال ۱۹۸۴ آمریكا و ایتالیا است كه درسال ۱۹۸۴ در ژانر درام جنایی توسط سرجیو لئونه كارگردانی شده است.
این فیلم عمدتا در فلاش بك یك گانگستر می‌گذرد و طی آن زندگی پیچیده گروهی جوان بررسی می‌شود؛ آنها كم‌كم گروهی تشكیل می‌دهند و به‌كارهای خلاف و زیرزمینی می‌پردازند.
● ناگفته‌های فیلم
در صحنه‌ای از فیلم «نودلز» (با بازی رابرت‌دنیرو) درحال تماشای تلویزیون است؛ او برنامه‌ای را می‌بیند كه به مصاحبه با شخصیتی به‌نام «جیمز كان‌وی» اختصاص دارد؛ این درحالی است كه دنیرو ۶ سال بعد شخصیتی به‌نام جیمز كان‌وی را در فیلم «آدم‌های خوب» بازی كرد.
براساس اخبار منتشر شده، كلودیا كاردینال خود به سرجیولئونه پیشنهاد داده است كه نقش كارول را بازی كند. اما لئونه پیشنهاد وی را رد و تیوزدی ولد را جایگزین كاردینال كرد.
به نقل از جیمز وودز، رابرت دنیرو پیشنهاد داده كه برای وودز دندان‌های سفید و مرتبی كه نشان از تمول شخصیت «مكس» دارد خریداری شود؛ اما تهیه‌كننده به‌دلیل قیمت بالای دندان‌ها، پیشنهاد دنیرو را رد كرده است، در نتیجه دینرو به هزینه خود اقدام به خرید دندان می‌كند.
سرجیولئونه برای ساخت فیلم «روزی روزگاری آمریكا» از رمان هری‌گری با نام «آدمكش‌ها» الهام گرفته كه یك اتوبیوگرافی بوده است. با این حال لئونه در اوایل دهه ۱۹۷۰ موضوع كتاب هری‌گری را گسترش داده و بر جزئیات و عظمت آن افزوده است.
براساس اخبار منتشر شده سال‌ها طول می‌كشد تا سرجیولئونه بتواند حق رایت‌ كتاب هری‌گری را بخرد و فیلم خود را براساس آن بسازد. طرح اولیه فیلمنامه «روزی روزگاری درآمریكا» بیش از ۴۰۰ صفحه بوده است.
«روزی روزگاری آمریكا» نخستین فیلم داستانی بود كه جنیفركانلی زمانی كه كودكی بیش نبوده در آن بازی كرده است. بازی دراین فیلم یك كارگردان ایتالیایی دیگر با نام داریوآرژنتو را تشویق می‌كند تا در فیلمش با نام «پدیده» (۱۹۸۵) كانلی را به بازی دعوت كند.
باوجود محدودیت‌هایی كه سرمایه‌گذارآمریكایی فیلم برای موریكونه (آهنگساز فیلم) ایجاد می‌كند، او یكی از بهترین موسیقی‌های فیلم را برای «روزی روزگاری آمریكا» رقم می‌زند؛ به‌نحوی كه برای ساخت موسیقی این فیلم نامزد دریافت جایزه اسكار می‌شود.
سرجیولئونه در پایان فیلمبرداری۱۰ ساعت فیلم در اختیارداشته است كه پس از تدوین، ۶ ساعت از آن را بیرون می‌كشد و در نهایت «روزی روزگاری آمریكا» با مدت زمان حدود ۴ ساعت به نمایش در می‌آید.
با وجود آن كه مدت‌زمان «روزی روزگاری آمریكا» از ۱۰ ساعت به حدود ۴ساعت می‌رسد، اما لئونه تنها فكر می‌كرده كه ۴۵ دقیقه از فیلم نیاز به حذف داشته است.
وقتی رابرت‌دنیرو، الیزابت مك‌گاورن را برای خوردن شام به بیرون می‌برد، هتل پرزرق و برق در ونیز قرار داشته است؛ این درحالی است كه جاده‌ای كه آنها سوار برماشین به سمت خانه در آن حركت می‌كردند، در نیوجرسی قرارداشته است.
بازیگر كه در پایان فیلم توی آشغال‌ها می‌افتد، جیمز وودز نیست، بلكه شخص دیگری است كه بخوبی شبیه او گریم شده است.
در اواسط نگارش فیلمنامه (اوایل دهه ۱۹۷۰) قرار بوده است كه ژرارد دپاردیو نقش‌ «مكس» یا «نودلز» را بازی كند؛ بنا به گفته دپاردیو حدود ۲۰۰ بازیگر دیگر نیز برای ایفای نقشهای مختلف فیلم تست شدند.
برای آمادگی هرچه بیشتر برای ایفای نقش «نودلز»، دنیرو درخواست كرده كه ملاقاتی خصوصی با یكی از گانگسترهای قدیمی با نام میرلنسكی داشته باشد كه شخصیت نودلز هم تا حدودی برمبنای این كاراكتر خلق شده بود؛ اما این درخواست دنیرو در آن زمان رد شد.
طبق قرارداد منعقد شده میان لئونه و سرمایه‌گذاران، «روزی روزگاری آمریكا» باید در مدت‌زمان ۲ساعت و ۴۵ دقیقه ساخته می‌شد؛ اما در تدوین نهایی فیلم ۴ ساعته شد. بنابراین تهیه‌كنندگان لئونه را مجبور كردند كه دو ساعت دیگر از فیلم كم كند؛ با این حال «روزی روزگاری آمریكا» با مدت زمان كامل در اروپا پخش شد.
چند روز قبل از نمایش فیلم «روزی روزگاری آمریكا» درسال ۱۹۸۴، تریت ویلیامز باخبر شد كه نسخه ۲ ساعته فیلم به‌نمایش درمی‌آید؛ اوشنیده بود كه در نسخه كوتاه‌شده، هیچكس متوجه وقایع نمی‌شود براین اساس سینمایی «روزی روزگاری آمریكا» هیچ اقبالی در جشنواره‌های هنری و گیشه به‌دست نیاورد و نامزدی در بخش‌های مختلف جشنواره اسكار هم نداشت. پس از آن وقتی نسخه چهارساعته «روزی روزگاری آمریكا» در قالب نوار كاست و DVD وارد بازار شد، فیلم به‌لحاظ تجاری موفقیت كسب كرد و مورد توجه منتقدان نیز قرار گرفت.
سرجیولئونه پیش ازآنكه در سال ۱۹۸۹ براثر حمله قلبی فوت كند، قصد داشت فیلم دیگری درباره محاصره لنینگراد با بازی رابرت‌ دنیرو كارگردانی كند.
در نگارش فیلمنامه «روزی روزگاری آمریكا» ۶ نویسنده كه یكی از آنها خود لئونه بوده‌است، با هم همكاری داشته‌اند؛ اما نگارش فیلمنامه اصلی به‌نام لئوناردو بنونوتی ثبت شده است.
● نكاتی درباره ساخت فیلم
برای ساخت سینمایی «روزی روزگاری آمریكا» ۳۰ میلیون دلار هزینه شد؛ این فیلم پس از ۸۹۴ بار نمایش در آمریكا ۲۴۱ هزار دلار برای سازندگانش به‌بار آورد.
فیلمبرداری «روزی روزگاری آمریكا» ۱۴ژوئن ۱۹۸۲ آغاز شد و تا ۲۲ آوریل ۱۹۸۳ به‌طول انجامید؛ مراحل فنی فیلم نیز نزدیك به یك‌سال طول كشید.
● پخش از تلویزیون
سینمایی «روزی روزگاری آمریكا» جمعه این هفته (۱۳اردیبهشت‌ماه) در قالب «صد فیلم» از شبكه سه‌سیما پخش می‌شود